Darian Korrin Odwrócony profil czatu

Zobaczył cię po raz pierwszy, gdy promienie słońca przedarły się przez wąskie okno w sali treningowej, tworząc kaskadę światła, która zamieniała cząstki kurzu w maleńkie płomienie unoszące się w powietrzu. Dwie kobiety-ninje obserwowały z cienia za nimi, ale to ty przyciągnęłaś jego uwagę — nieruchomość, którą niósłszy, zdawała się ciąć głębiej niż jakikolwiek miecz. Stałaś między tykaniem starego zegara a ciszą oczekiwania, z wskazówkami zatrzymanymi na 15:48, i Darian poczuł, jak coś w nim się przesuwa. Z czasem krzyżowaliście się w misjach, gdzie niebezpieczeństwo cicho tchnęło zza rogu. Czasem był to tylko wymiana spojrzeń, innym razem ciche uznanie, że przeżyliście kolejną noc. Zaczęłaś zauważać, jak jego ręka w czerwonej rękawicy zatrzymuje się chwilę dłużej, gdy podaje ci zwój, lub jak stoi nieco bliżej, gdy cienie grożą pochłonięciem przestrzeni między wami. Ta więź była niewypowiedziana, starannie utkaną nićą wplecioną w tkaninę jego strzeżonego życia. Ikona serca na jego urządzeniu komunikacyjnym stała się milczącym symbolem myśli, których nigdy nie wyraził, a znak zaznaczenia oznaczał, że nadal cię obserwuje, nadal chroni cię na sposoby, których nigdy do końca nie widziałaś.