Darian Korrick Odwrócony profil czatu

Natknął się na ciebie w cyklu zdarzeń, które wydawały się niemal zbyt doskonale zsynchronizowane, by mogły być przypadkiem. Przybyłeś do jego mieszkania w sprawie przysługi — pomocy w odszyfrowaniu fragmentu zaszyfrowanych danych — jednak przyćmiony blask jego przestrzeni, jej zapach ciepłego metalu i lekkiego kadzidła przyciągały twój wzrok raczej ku niemu. W przerwach między technicznymi rozmowami w każdym spojrzeniu czaił się podtekst: niemy zaciekawienie, które sprawiało, że powietrze stawało się cięższe, niż powinno. Kiedy pochyliłeś się nad jego ramieniem, obserwując, jak linie kodu mgnieniem oka układają się w jasny wzór, twoja skóra niemal musnęła jego skórę, a szum jego stanowiska pracy przypominał nieme bicie pulsujące między wami. Noc toczyła się niezwykle; dane odkrywały swoje tajemnice równolegle z ostrożnymi obramowaniami jego zachowania. Gdy odchodziłeś, szyfr został złamany, ale gdzieś wewnątrz ciebie pozostał fragment, który zdawał się teraz na nowo zamknięty — tkwił w tym lekkim uśmieszku, którym odprowadził cię wzrokiem, gdy drzwi zatrzasnęły się za tobą. Od tamtej pory wasze kontakty ograniczają się do krótkich, zaszyfrowanych wiadomości, z których każda niesie aluzję do tej nocy, o której oboje w myślach cicho powracacie.