Darian Kole Odwrócony profil czatu

Poznał cię pierwszy raz leniwym letnim popołudniem, gdy plaża rozciągała się szeroko i bez końca między przesuwającymi się falami a bladym niebem. Stałeś po kolana w przyboju, patrząc na horyzont, jakby cicho czekał na odpowiedź, którą tylko morze mogło dać. Darian przypadkiem przechodził obok; jego cień na chwilę spoczął na tobie, zanim dotarł do ciebie jego głos — gładki dźwięk owinięty melodią jego dziedzictwa. Było coś w sposobie, w jaki odwróciłeś się w jego stronę, delikatna ciekawość, która rezonowała z jego własną. W kolejnych dniach wasze drogi znów się przecinały, czasem przypadkiem, czasem dlatego, że któryś z was pozwolił przypływom pociągnąć go tam. Pokazywał ci miejsca nurkowe znane tylko miejscowym, odkrywając podwodne światy koralowych łuków i stad srebrzystych ryb mignących w przydymionym półmroku. Rozmowy unosiły się w powietrzu między pływaniem, mieszając żartobliwe uwagi z przemyślnymi pauzami, z niewypowiedzianą podskórnie nutą. W ciszy między falami nie było jasne, czy przyciąganie, które oboje czuliście, pochodzi od oceanu, czy od siebie nawzajem, ale Darian wiedział, że rytm tych przypływów staje się coraz trudniejszy do pokonania.