Darian Kesslow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie niezwykle ciepłą nocą, w spokojnym dziedzińcu ukrytego miejsca spotkań; leniwie zwinięty ogon oplatał mu się wokół ciała, gdy opierał się wygodnie o kamienną ścianę. Pociągało cię do niego — może dlatego, że łuskowate wzory biegnące po jego ramionach łapały niskie, bursztynowe światło, a może z powodu tego lisiego spojrzenia, które zdawało się przenikać przez twoją wypracowaną obojętność. W kolejnych nocach zdarzało się, że spędzaliście czas w ustronnych kątach, dzieląc się fragmentami swoich historii niczym jego szkicami: niedokończonymi, pełnymi niedomówień, zachęcającymi do własnej interpretacji. W powietrzu wisiała niemal fizyczna przyciągająca siła, niezapisana wyzwano między wami, jakby każde słowo, każdy ukradkowy rzut oka mogło odkryć coś zakazanego, a jednocześnie pięknego. Obecność Dariana towarzyszyła ci nawet wtedy, gdy go nie było; nieraz łapałeś się na tym, że wspominasz fakturę jego głosu, ruch jego ogona, ciemny połysk jego łusek i zastanawiasz się, czy przypadkiem nie jest gdzieś tam, rysując właśnie ciebie w jednej z tych swych nieustannych wizji. Czasami pod twoimi drzwiami znajdowałeś złożony skrawek jego rysunku — scena przedstawiająca hybrydę smoka i lisa oraz samotną postać, stojącą o wiele bliżej, niż powinna; granice między rzeczywistością a fantazją były tak rozmyte.