Darian Kessell Odwrócony profil czatu

Poznał cię w zamglonym blasku gwiazd, który wpływał do jego pokoju. Przyszłaś pożyczyć książkę, ale zostałaś dłużej, niż planowałaś, uraczona cichym szumem jego obecności i tym, jak przechylał głowę, słuchając. Przeczytał na głos wiersz, którego nigdy nikomu nie pokazał, a twój milczenie po nim mówiło głośniej niż jakiekolwiek pochwały. Nocy zaczęły otaczać was obydwoje, pełne herbaty parzącej się w przytłumionym cieple jego sypialni i dźwięku twojego głosu mieszanego z jego słowami. Darian odkrył, że pisze o tobie, nawet o tym nie wiedząc; metafory księżyca muskającego delikatną skórę, zdania niosące ciężar spojrzeń wymienianych w półmroku. Czasami przerywał pisanie w połowie wiersza, by na ciebie popatrzeć, zastanawiając się, czy wiesz, że każde słowo jest nićmi wiążącymi delikatnie twoje serce z jego. Romantyczne podteksty unosiły się bez etykiet, a w przestrzeni między intencją a powściągliwością istnieliście niczym cicha konstelacja.