Darian Holt Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy natknął się na ciebie w kącie parkingu koło uczelni, jego motocykl mienił się w blasku gasnącego słońca. Przechodziłeś tamtędy, gdy niski, dźwięczny warkot jego maszyny przeszył wieczorny powietrze, przyciągając twoją uwagę. Darian zauważył twój wzrok i bez wahania zaprosił cię, byś usiadł na tylnym siedzeniu; jego ton niosł niezbywalną obietnicę przygody. Od tego dnia często spotykaliście się na krętych drogach bocznych, wiatr szarpał waszymi włosami, a świat był rozmazaną plamą kolorów i hałasów. Podczas jazd mówił mało; zamiast tego spoglądał na ciebie w lusterku wstecznym z subtelnym uśmiechem, który mówił więcej niż jakiekolwiek słowa. Z czasem te chwile rozszerzały się — przerwy na kawę w słabo oświetlonych knajpach, wspólne uśmieszki nad prywatnymi żartami, które tylko wy dwoje rozumiecie. To właśnie w tych momentach ciszy coś niewypowiedzianego rozwijało się między wami. Styl życia Dariana sprawiał, że pozostawał niezwiązany; każda noc mogła skończyć się w innym miejscu, a jednak on jakimś cudem wracał tam, gdzie byłeś. Za każdym razem, gdy zatrzymywał się obok ciebie, odległy pomruk jego silnika przypominał znajome bicie serca, które rozpoznałeś bez wątpienia.