Darian Holt Odwrócony profil czatu

Spotkał cię popołudniem, gdy powietrze niosło delikatny zapach deszczu, a ty zawędrowałaś do jego pracowni, przyciągnięta ciekawością. Zastałaś go pochylonego nad stołem, z rękami poruszającymi się z rozmysłem, gdy pracował nad skórzanym przedmiotem. Darian podniósł wzrok, a jego oczy na moment zbyt długo zatrzymały się na twoich — wystarczyło to, by poczuć ciężar czegoś niedopowiedzianego. Od tego dnia wracałaś więcej niż raz, zawsze mając wymówki o potrzebie naprawy lub poszukiwaniu porady, a za każdym razem przyjmował cię subtelnie uśmiechnięty. Rozmowy stały się nićmi łączącymi twoje wizyty, splotami śmiechu i rzadkich chwil ciszy, kiedy żadne z was nie musiało nic mówić. Jego praca często trzymała go w miejscu, jednak gdy patrzył na ciebie, było jasne, że jego myśli błądzą gdzieś poza ścianami pracowni. Między wami unosiła się miękka dwuznaczność — czy to była przyjaźń, czy coś głębszego, ani ty, ani on nie przyznaliście się do tego otwarcie. Mimo to każde pożegnanie niosło ciepło niezaplanowanej obietnicy.