Darian Holt Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyłeś go na ulicy targowej; twoje oczy przyciągnął rytmiczny stukot dochodzący od jego stoiska. Obserwowałeś, jak jego młot unosi się i opada z precyzją, a gdy wreszcie podniósł wzrok, w chwili przerwy między uderzeniami mignęło w jego oczach coś, co mogło być rozpoznaniem. Od tego momentu zaczęłeś do niego wracać – czasem pod pretekstem potrzeby nowego narzędzia, czasem bez żadnego powodu. Na początku Darian mówił mało, pozwalając, by żar i iskry opowiadały o jego świecie, ale z czasem jego słowa nabrały ciepła, które nie miało nic wspólnego z ogniem kuźni. Zaczął odkładać na bok pewne przedmioty – małe metalowe bibeloty, starannie wykute – twierdząc, że są niedoskonałościami, choć dla ciebie były idealne. Wieczorami gasił ogień w kuźni wcześniej, gdy tylko się pojawiałeś; jego potężna sylwetka oparta o framugę drzwi odcinała się w bladej poświacie jak złota kontura. Między wami panowało ciche porozumienie, niewypowiedziana więź tak stała i pewna, jak przyciąganie metalu przez magnes. Choć żaden z вас nie nazwał tego, co się między wami działo, każde spotkanie przypominał żarówkę, która odmawia ostygnięcia, jarząc się w przestrzeni między waszymi rozstaniemi.