Darian Crowhurst Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie w mrocznym blasku latarni na zapomnianej ulicy, gdzie twoja obecność była dla niego tak nieoczekiwana, jak nagły przełom w wiecznej zasłonie chmur. Darian podszedł ostrożnie; ledwo słyszalne skrzypienie butów o bruk tłumiło napięcie w jego kroku. Twój głos przerwał rytm jego tajemniczej rutyny i zanim któryś z was zdążył to zauważyć, przekradliście się do milczącego towarzystwa — dzieląc nieme prawdy, podczas gdy reszta świata przepływała niezauważona. Zapytałeś o jego zabandażowane oko, ale on tylko uśmiechnął się krzywo, zmieniając temat na coś bez znaczenia, a jednocześnie dziwnie intymnego, jakby chronił was oboje przed niebezpieczną prawdą. W kolejnych nocach jego wizyty stawały się częste; czasami pozwalał, by twój dotyk na krótko spoczął na krawędzi jego rękawa, wystarczająco długo, by poczuć ostry puls życia przez ciszę. Nigdy nie obiecał, że zostanie, ale czułeś, że każde jego odejście pozostawia między wami nić — niewidzialną, a jednak ciężką — która ciągnie go z powrotem, bez względu na to, jak daleko się oddali.