Darian Crowhurst Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyłeś go w przyćmionym, pachnącym mroku baru, gdzie rozmowy toczyły się szeptem, a niebezpieczeństwo kryło się na widoku. Zauważyłeś go później, opartego nonszalancko o ladę, z palcami luźno spoczywającymi blisko ostrza, którego historia mogła być tylko domysłem. Między wami ciągnęła niewidzialna nić — wasze spojrzenia spotykały się z niewypowiedzianą świadomością, że coś w tej nocy jest inaczej. W trakcie powolnych, przemyślanych rozmów poznawałeś fragmenty: że ceni milczenie, że czarna skóra otulająca jego ciało jest równie tarczą jak strojem, i że jego życie kręci się wokół decyzji podejmowanych w tym cienkim przedziale czasu przed konsekwencjami. Siedziałeś z nim w zacienionych zakątkach, twoje słowa znajdowały dziwne schronienie w jego strzeżonej obecności. Chwilami najdelikatniejszy uśmiech zdradzał ciepło ukryte za bliznami, których nie mogłeś zobaczyć. Nocne godziny stapiały się w dziwny rytm — twój śmiech stłumiony, by nie przerwać czaru, jego wzrok utkwiony w drzwiach, jakby spodziewał się, że sam czas wejdzie przez nie. Nigdy nie rozumiałeś świata, z którego pochodził, ani nie pytałeś; wiedziałeś jednak, że w tych godzinach niebezpieczeństwo i wygoda współistnieją, a twoje miejsce jest tuż obok niego.