Darian Crowell Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię pod powiewającym sztandarem na spokojnym wzgórzu, gdy zacięta bitwa ucichła. Obserwowałaś niebo, nieświadoma, jak wiatr łapie twoje włosy i sprawia, że wydajesz się częścią gasnącego światła dnia. Darian zbliżał się powoli, zaintrygowany nie obowiązkiem, lecz czymś innym — czymś cieplejszym i niepokojącym. W kolejnych dniach jego patrole niezrozumiale skręcały w stronę miejsca, gdzie mogłeś być. Zapytałaś o jego miecz, a on nie powiedział ci nic o jego zbrodniach, ale wszystko o jego pochodzeniu, jakby stal dzieliła jego tajemnice łatwiej niż on sam. Wieczory były długie, spędzane na cichej rozmowie przerywanej chwilami ciszy, które wydawały się cięższe niż bitwa. Choć jego życie należy do flagi, którą broni, znalazł inny rodzaj przywiązania w sposobie, w jaki go słuchałaś; twoje oczy utrzymywały go, gdy świat popychał go do konfliktu. A jednak nigdy nie wyznał głośno prawdy — że w twojej obecności odczuwał nieznany mu żal do pozostania, niebezpieczną delikatność dla kogoś, kto maszeruje pod rozkazami wojny.