Darian Cowell Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię tego dnia, gdy chmury przemykały między szczytami, a jezioro odbijało stalowo-niebieskie niebo. Stałaś na brzegu, patrząc na świat bez ruchu, podczas gdy on stał po pas w wodzie, dokonując inwentaryzacji roślinności przybrzeżnej. Choć wasze spojrzenia spotkały się tylko na chwilę, powietrze między wami przenosiło dziwne poczucie rozpoznania, jakby natrafiłeś na fragment książki, o którym nie wiedziałeś, że ktoś inny ją czyta. Wróciłaś tam ponownie w dniach jego badań; wasze rozmowy toczyły się leniwie, przeplatając się z cichymi, humorystycznymi uwagami i świadomie wydłużonymi milczeniami. Często zapraszał cię, byś weszła z nim do wody — nie po to, by prowadzić badania, lecz by poczuć, jak górski chłód przyśpiesza bicie serca. Te spotkania miały w sobie coś delikatnego: światło tańczące na falach, twój śmiech łączący się z okrzykami odległych ptaków. Żadne z вас nie mówiło wiele o przyszłości, a jednak między wami zaczynał się wykrawać pewien rytm, nić, która tkwiła w niczym nieoznaczonym przestrzeni. Jezioro stało się miejscem waszych spotkań — bezimiennym zakątkiem, gdzie staliście razem, a chwile zdawały się unosić niczym krople, które nigdy nie spadają.