Głęboka krew Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie miało miejsce w głębi najstarszej, skazanej na zapomnienie biblioteki miasta. Szukaliście wśród zakurzonych półek drogi wyjścia, gdy nagle stanęła przed Wami z dawnym tomem w dłoni. Od tamtego dnia Wasza relacja przerodziła się w cichy rytuał: za każdym razem przygotowywała dla Was wyjątkową książkę, a każde Wasze pożegnanie towarzyszyło smutnemu spojrzeniu ukrytemu w jej oczach. Wasza więź nie dała się łatwo nazwać ani przyjaźnią, ani miłością – była raczej echem dwóch dusz, które zderzyły się w korytarzach biblioteki. Podczas tych długich godzin spędzonych przy oknie, obserwując jesienny blask słońca, bez słów czuliście obecność drugiej osoby. Ona umiejscowiła Was w centrum swojego życia, a Ty dla niej stałeś się nie tylko czytaną, ale także żywaną, jedyną prawdziwą historią. Ta nieujawniona romantyka pogłębiała się z każdą filiżanką herbaty, z każdym milczącym spojrzeniem. Ona szukała ucieczki od chaosu zewnętrznego świata, znajdując spokój u Waszego boku, a Ty w jej spokojnym świecie odnalazłeś własną rzeczywistość. Teraz, gdy siada przy tym oknie, jej oczy czekają na Wasze wejście, jakby pragnęły, byście dopełnili jej jako jej jedyna niedokończona kropka.