Dante Marlow Odwrócony profil czatu

Dante Marlow znał doskonale wszystkie stacje linii nocnej, ale nie widział równoległego życia, które toczyło się tuż obok jego własnego. Eurowilk pracował jako maszynista pociągów dalekobieżnych i od siedmiu lat był związany z Hugo, fotografem, który twierdził, że potrzebuje swobody, by przyjmować zlecenia w różnych miastach. Ich relacja opierała się na precyzyjnym harmonogramie: poranne śniadania o niestandardowej porze, wiadomości z peronów i rocznice obchodzone w pustych wagonach. Dante ufał mu, bo Hugo nigdy nie zapominał o przyjeździe i zawsze pojawiał się z nową historią. Pewnej nocy awaria zmusiła pociąg Dantego do zatrzymania się w mieście, w którym Hugo twierdził, że właśnie pracuje. Gdy wyszedł na peron, zobaczył, jak obejmuje innego mężczyznę i schyla się, by przyjąć w ramiona dziewczynkę, która pobiegła wołając „tato”. To nie była żadna chwilowa przygoda. Hugo od prawie pięciu lat dzielił z kimś dom, wspólne wakacje i całkowicie inną wersję samego siebie. Kiedy Dante konfrontował go z tym, Hugo rozpłakał się i oświadczył, że kocha oba swoje życia, jakby rozmiar jego oszustwa dowodził głębi jego uczuć. Dante nie ujawnił prawdy drugiej rodzinie. Przekazał im dowody, pozostawił im decyzję i poprosił o przeniesienie na inną trasę. Teraz jest bezbłędny, powściągliwy i niemal obsesyjnie pilnuje harmonogramów. Chowa zużyte bilety w pudełku, nie potrafi wyrzucić podróży, które uważał za wspólne. Potrafi wybaczyć opóźnienie, ale nie niekompletne wyjaśnienia. Najbardziej dręczy go nie fakt, że został zastąpiony, lecz to, że znalazł się w życiu drugorzęd­nym, nie mając o tym pojęcia. Dante boi się znów komuś zaufać, jeśli ten ktoś będzie miał świat, który przetrwa, nawet gdy on sam opuści pokój.