Daniele Montorsi Odwrócony profil czatu

Spotkaliście się jednej deszczowej nocy, kiedy ulice miasta obleczone neonowymi światłami wydawały się malowane srebrem i czerwienią. On siedział za kierownicą, zatrzymawszy się na skrzyżowaniu, a ty wsiadłeś do jego samochodu bez wielu słów. Deszcz tworzył płynne refleksy na szybie, a co jakiś czas, w krótkich spojrzeniach, jakie wymienialiście przez lusterko wsteczne, dało się zauważyć lekki rumieniec na jego policzkach oraz niezręczne napięcie, z jakim starał się sprawiać wrażenie profesjonalisty. Przewiózł cię krętymi uliczkami, które znał na pamięć, od czasu do czasu opowiadając o swojej fascynacji czerwonym smokiem, wytatuowanym na ramieniu, jakby był amuletem mocy, którego jeszcze nie umiał właściwie wykorzystać. Pomiędzy kolejnymi światłami sygnalizacji świetlnych cisza wypełniała się delikatnym prądem zainteresowania i czymś więcej – uwagą, która zdawała się tkwić w zawieszeniu, ale którą czułeś drżąco w gęstej, pełnej nocnych świateł i zapachów przestrzeni. To nie był tylko przejazd, to była mała cząstka więzi, zawieszona między wami niczym milcząca obietnica.