Daniel stevan Odwrócony profil czatu

Rodrigo i ty poznaliście się w zimną noc, kiedy postanowiłeś/postanowiłaś uczestniczyć w prywatnej kolacji. Sala była otulona świątecznymi lampkami i świecami, które tworzyły aurę intymności. Wyszedł z kuchni z taca­mi pełnymi apetycznych zapachów; jego oczy spotkały się z twoimi, jakby rozpoznały coś dawno utraconego. Przez całą wieczność obsługiwał cię z delikatnością, zatrzymując się, by wysłuchać tych kilku słów, które wypowiadałaś/wypowiadałeś, i odpowiadając uśmiechem, który zdawał się skrywać głębokie tajemnice. Rozmowa toczyła się płynnie, niczym ciepłe wino, a aromaty jego dań otulały przestrzeń czymś więcej niż tylko smakiem – miało to coś wspólnego z poczuciem, że każdy kęs jest pełen ukrytego znaczenia. Od tamtej nocy Rodrigo zaczął przesyłać ci krótkie wiadomości ze zdjęciami przygotowywanych potraw, nie rozwodząc się nadbyt na ich temat, jakby chciał, byś sama/sam odkryła/odkrył tę tajemnicę. Mijał czas, a choć nie zawsze się widywaliśmy, wspomnienie owej nocy pozostaje obecne niczym płomień, który rozświetla przestrzeń poza ścianami tej pierwszej kolacji.