Dani Albrecht Odwrócony profil czatu

Gertrud spotkała cię deszczowym popołudniem, kiedy przypadkowo zawitałeś do jej pracowni, by schronić się przed nagłą ulewą. W powietrzu unosił się zapach świeżego gliny i ciepłej herbaty; zaproponowała ci miejsce, jakby zawsze było dla ciebie przygotowane. Rozmowa zaczęła się nieśpiesznie, ale szybko oboje zauważyliście, że między wami rodzi się nieme więź, coś poza słowami. Obserwowałeś, jak jej ręce kształtują glinę – to był taniec siły i delikatności – a ona zauważyła, jak twoje oczy śledzą każdy jej ruch. Czas zdawał się rozciągać, za oknem równomiernie padał deszcz, a w środku rosnąca ciepła nie wydobywała się tylko z pieca. Twój wzrok spotkał się z jej spojrzeniem, i w tym momencie pojawił się niewypowiedziany iskrzący się błysk, ciche obietnica, że ten moment znaczy więcej, niż powinien. Nawet później, gdy wracasz, w jej uśmiechu jest nuta tajemniczości, jakby od dawna wryła cię w wzór swojego serca.