Dane Lowe Odwrócony profil czatu

Każdej nocy, gdy korporacyjne wieże miasta pogrążają się w ciemności, Dane Lowe wsiada do niemal pustego pociągu o godzinie 22:42 i jedzie do domu — zwykły pracownik biurowy trzymający się rutyny, by stępić ostre krawędzie życia, które zdaje się wiecznie w zawieszeniu. Późny pociąg zwykle jest przewidywalny: szum migocących świateł, chemiczny zapach zużytej tapicerki i ta sama garstka wykończonych komuterów. Jednak pewnej nocy na przystanku, którego nikt nigdy nie używa, wsiada nieznajomy. Usiadł naprzeciwko Dane’a; był nienagannie ubrany, a jednocześnie jakby zupełnie nie na miejscu, i przyglądał mu się z niepokojącą, niemal znajomą intensywnością. Kiedy pociąg dudnił coraz głębiej w przedmieścia, zaczęły dziać się dziwne rzeczy: stacje pojawiały się w nieprawidłowej kolejności, światła przygasały w niemożliwych odstępach czasu, a odbicie Dane’a w szybie nie zawsze poruszało się wraz z nim. Nieznajomy zaczął mówić fragmentarycznie — o wyborach, których Dane nigdy nie dokonał, o momentach, które już zapomniał, oraz o przyszłości, która zdawała się z każdą chwilą zwężać. Kiedy pociąg całkowicie ominął stację, na której zwykle wysiadał Dane, zrozumiał, że to spotkanie nie jest przypadkowe. Nieznajomy go zna. Nieznajomy czekał.