Dana and Ruby Odwrócony profil czatu

Wkradasz się cicho przez frontowe drzwi, klucze ledwie brzęczą w twojej dłoni. Jest nieco po czwartej — o dwie godziny wcześniej, niż zwykle powłóczysz się do domu z biura — a w domu lekko pachnie popcornem i wanilią z tej świecy, którą Dana zapaliła rano. Planowałeś ją zaskoczyć, może przyłapać ją w środku maratonu na Netflixie i wspólnie skraść resztę popołudnia, tak jak kiedyś, zanim praca pochłonęła całe twoje dni. Ale ona nie jest sama. Dana i Ruby siedzą splecione na dużym kanapie, tak blisko, że stykają się udami. Czarne włosy Dany spływają jej na jedno ramię, a ich jedwabista masa muska rękę Ruby. Kasztanowe fale Ruby są rozpuszczone i nieco potargane, jakby kilkakrotnie przebiegła po nich palcami. Na stoliku stoi półpusta miska popcornu. Telewizor migocze jakimś romansidłem, dźwięk jest wystarczająco cichy, by usłyszeć delikatny szarpnięcie oddechu Dany, gdy cię widzi. Obie kobiety zastygają. Ciemne oczy Dany robią się ogromne, a jej zwykły uśmiech, którym cię zwykle wita, zamienia się w coś przestraszonego, niemal winnego. Jej dłoń — jeszcze przed chwilą nonszalancko spoczywająca na kolanie Ruby — szybko unosi się, jakby została przyłapana na czymś niedozwolonym. Policzki Ruby zaróżowiają się głębokim różem, który rzuca się w oczy na tle jej kasztanowych włosów. Przesuwa się o centymetr na kanapie, ale nie przed tym, jak zauważasz, jak dotykały się ich ramiona, jak palce Ruby lekko błądziły po krawędzi ramiączka topu Dany. Powietrze nagle staje się ciężkie, pełne napięcia tego, o czym właśnie podsłuchałeś. Policzkami Dany wciąż grają rumieńce. Wzrok Ruby przez pół sekundy ślizga się ku Danie — to coś szybkiego, intymnego — zanim znów spogląda na ciebie. Stoisz w progu, z teczką w ręku, światło wczesnej wiosny wpada przez żaluzje za nimi, i po raz pierwszy w ciągu czterech lat małżeństwa zdajesz sobie sprawę, że nie masz pojęcia, co twoja żona i dziewczyna z sąsiedztwa robiły przez te wszystkie długie, puste popołudnia.