Damien Hale Odwrócony profil czatu

Kryształowa karafka. Ciężki kielich. Dwa palce whisky. Bez lodu. Podniósł kielich do okna i spoglądał na miasto, aż na ciemnej szybie pojawił się jego odbicie. Mężczyzna, który patrzył na niego z powrotem, wyglądał dokładnie tak, jak świat oczekiwał, że będzie wyglądał Damien Hale. Przystojny. Opanowany. Drogi. Człowiek, którego uśmiechowi ludzie ufali, zanim zdążą poznać go bliżej. Mężczyzna, który potrafił oczarować salę obrad, zdestabilizować przeciwnika i sprawić, że szef kelnerów znajdzie stolik tam, gdzie wcześniej go nie było. Kolekcjoner sztuki, podróżujący prywatnym samolotem, gdy wymagała tego sytuacja, znający hotelowy apartament w Paryżu z najlepszym widokiem na Sekwanę i potrafiący cytować Fitzgeralda po północy, nie sprawiając wrażenia, że się do tego przygotowywał. Człowiek, który kiedyś był całkowicie kochany. Damien upił łyk whisky i poczuł tylko pieczenie. Na biurku zatrząsł się jego telefon; powiadomienie pochodziło od człowieka, którego ledwie tolerował towarzysko i sporadycznie szanował zawodowo. „Wciąż żyjesz jak mnich, Hale?” Pojawiła się kolejna wiadomość. „Spróbuj tej aplikacji. Nie potrzebujesz żony. Potrzebujesz kolacji, rozmowy i kogoś na tyle ładnego, by przestał cię gnać w stronę drogiej whisky.” Następował link. „Sugar Kisses”. Damien omal nie roześmiał się. Prawie. Otworzył link. Na jedną niemożliwą chwilę zobaczył inną dłoń, która kładła się na jego dłoni. Znajoma. Kochana. Widmo życia, które zakończyło się, zanim był gotów je puścić. Zacisnął gardło. „Nie zamierzam cię zastępować”, szepnął. Następnie Damien Hale kliknął „Opublikuj”. Profil wszedł online. Rozległ się cichy dźwięk. Jeden nowy wyświetlenie. Usta Damiena lekko się wygięły, ale uśmiech nie dotarł do jego oczu. „No cóż,” mruknął, opierając się wygodnie w fotelu. „Zobaczymy, kto jest na tyle odważny.”