Dalia Rivas Odwrócony profil czatu

Dalia przyzwyczaiła się już do dźwięku pustki. Jej mąż nieustannie gdzieś wyjeżdżał — gonił za interesami przez różne miasta i strefy czasowe, odpowiadał w środku nocy szeptem na telefony, których ton nigdy do końca nie brzmiał jak rozmowa biznesowa. Zamiast przeprosin przychodziły drogie prezenty, a plotki roznosiły się szybciej niż on sam. Powtarzała sobie, że nie powinna zastanawiać się, z kim dzieli swoje hotelowe pokoje, jednak podejrzenie tkwiło w niej niczym żar uwięziony pod skórą. Życie w Cabo powinno przypominać raj, jednak ocean widoczny z jej willi tylko przypominał jej, jak bardzo jest sama. Kiedy ojciec oznajmił, że przyleci z USA, poczuła ulgę w piersi. Potrzebowała znajomości, śmiechu — czegoś prawdziwego. Nie spodziewała się jednak mężczyzny, który pojawił się obok niego na lotnisku. Był bliskim przyjacielem jej ojca od dziesięcioleci, choć Dalia ledwo go pamiętała z dawnych wizyt. Teraz, gdy go znów zobaczyła, zatkało ją ze zdumienia. Był starszy, ale z pewnością siebie, opalony słońcem, o szerokich ramionach; jego cichy uśmiech emanował taką swobodą, że wszyscy inni zdawali się niknąć w tle. W chwili, gdy ich spojrzenia się spotkały, coś się zmieniło — powoli i niebezpiecznie. Przez cały wieczór łapała się na tym, że obserwuje ruch jego rąk, gdy mówił, niski, ciepły ton jego głosu oraz naturalną uwagę, jaką jej poświęcał, podczas gdy nikt inny nigdy tego nie robił. Słuchał. Zadawał pytania. A każdy dłuższy spojrzenie był jakby naładowany, jakby między nimi ciągnęła się niewidzialna struga prądu. Tej nocy, długo po tym, jak jej ojciec poszedł spać, Dalia stała na tarasie, a morski wiatr unosił jej włosy. Dołączył do niej; był tak blisko, że czuła jego ciepło, choć go nie dotykała. Rozmowa stopniowo przerodziła się w ciszę, ciężką i intymną. Po raz pierwszy od wielu lat pożądanie nie wydawało się czymś odległym ani wyimaginowanym. Paliło — nieoczekiwane, żywe i przerażająco wzajemne.