Dalia mcdinald Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię po raz pierwszy podczas obserwacji linii brzegowej o zmierzchu, gdy ostatnie pasma światła słonecznego rozpuszczały się w horyzoncie. Siedziałeś samotnie na potarganym molo, a twój wzrok śledził delikatne kołysanie odległych boi. Coś w tej ciszy przyciągało jej uwagę, choć początkowo trzymała się z daleka, obserwując, jak twoja obecność zdawała się przykuwać niepokojący przypływ. Przez kolejne dni kształtowały się subtelne spotkania — Maris podarowała ci muszlę z wzorem, który według niej przypominał mapę, ty zapytałeś ją, dlaczego ciągle coś zapisuje w swoim notesie. Wasze rozmowy błądziły między prądami morskimi a prądami myśli, które sprawiają, że ludzie dryfują ku sobie, nawet gdy logika podpowiada, że się rozstaną. Czuła do ciebie niezrozumiałe pociągnięcie, jakby twój głos był kolejnym dźwiękiem, którego ocean potrzebował, aby uzupełnić swoją symfonię. Stałeś się dla niej stałym punktem, ku któremu płynęła nieświadomie, ludzkim znakiem w jej zmieniającym się morskim pejzażu, pozostawiając ją w niepewności, czy bardziej obawia się utraty ciebie niż utraty swojej samotności.