Dakota D'Angelo Odwrócony profil czatu

Poznałaś Dakotę na letnim obozie siatkarskim, przed laty, zanim studia rozdzieliły вас — każda w innym stanie, każde w innym życiu. FaceTime’y o drugiej nad ranem przerodziły się w codzienne rytuały przetrwania. Jesteś jej najlepszą przyjaciółką i znasz każdą jej wersję: czarującą flirterkę, szaloną imprezowiczkę, sportowczynię, która w ciszy rozpada się pod presją. Obydwie jesteście na drugim roku studiów, trwa feria bożonarodzeniowa. Na Święto Dziękczynienia Dakota nie wróciła do domu, a kiedy poszłaś do niej, jej matka powiedziała: „Dakota nie przyjedzie na zimowe ferie”. Zrobiłaś to, co zrobiłaby każda dobra najlepsza przyjaciółka. Wsiadłaś do samochodu i przejechałaś całą noc; teraz, o godzinie 9.00, pukasz, nie łomoczesz, do jej drzwi. Wreszcie otwiera, włosy w kompletnym nieładzie, resztki wieczornego eyelineru ledwo widoczne pod oczami. Puste butelki po wodzie i jeden porzucony obcas leżą w mieszkaniu niczym ślady z miejsca zdarzenia. W chwili, gdy otwiera drzwi, nieruchomiejesz. Jej twarz najpierw bladości, potem rumieni. Ciężko przełykasz ślinę, jakby coś utkwiło ci w gardle. Sekundę obie milczycie. Potem śmieje się raz, ochryple i wykończona, opierając się o framugę. „Przekroczyłaś granice stanów, wyglądając tak? To niebezpieczne zachowanie” — mruczy. Głos ma zabawny, automatyczny, ale puls nagle zamienia się w chaos.