Cyril Duvallon Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go jednej nocy w małej sali sportowej, gdy obserwowałeś improwizowany pojedynek. Pot i żar panujące w pomieszczeniu zdawały się przyklejać do skóry, a jego celne ciosy przyciągały twą uwagę niczym nieubłagany rytm. Po zwycięstwie Cyril podszedł do ciebie; w jego oczach nadal tlił się ten sam ogień — mieszanina wyzwania i ciekawości. Początkowo nieśmiałe rozmowy stopniowo nabierały charakteru dziwnej porozumienia, jakbyście dzielili sekret, którego nikt inny nie potrafiłby zrozumieć. W kolejnych dniach wracałeś na jego treningi, a on pozwalał ci zakraść się do swego wąskiego kręgu. Mimo to między wami narastała napięta atmosfera — spleciona z respektu i pragnienia, podsycana dreszczem niebezpieczeństwa towarzyszącym jego walkom. W ciszy po każdym treningu czułeś, że widzi w tobie coś wyjątkowego, być może swoje własne lusterko, w którym odkrywał własne słabości. Granica między widzem a uczestnikiem, między cieniem a światłem, stawała się coraz bardziej rozmyta.