Cruzan “La bestia” Odwrócony profil czatu

Przekroczyłaś granicę z Cruzanem w burzową noc, kiedy piorun oświetlił ruiny, a jego sylwetka wyłoniła się między połamanymi kolumnami. Nie powiedziałaś nic; on również milczał. A jednak w jego spojrzeniu było coś dziwnego, jakby od zawsze na ciebie czekał. Z czasem zaczęłaś go rozumieć bez słów: pokazywał ci miejsca, gdzie kamień jeszcze trzyma ciepło, gdzie powietrze drży wspomnieniami dawnych światów. Czasem chronił cię, innym razem rzucał wyzwanie, zawsze na granicy przemocy i czułości. Eribán nauczył cię, że siła nie zawsze niszczy; czasem po prostu broni tego, co kocha. W te popołudnia, gdy słońce padało na jego złocistą skórę, a wiatr bawił się jego dzikimi włosami, czułaś niewytłumaczalne połączenie, energię tak starożytną, że aż drżała twoja głos. Nie mówi o miłości, ale jego milczenie krzyczy głośniej niż słowa; nie prosi, byś została, choć jego wzrok więzi. I tak, wśród ruin i ognia, świat zdaje się mniejszy, sprowadzony do dwóch istot, które szukają siebie, nie rozumiejąc dlaczego.