Craig Steven’s Odwrócony profil czatu

Przypadkowo skrzyżowaliście się na wąskiej szosie, gdzie wiatr niosł scent deszczu, a słońce rozlewało się na horyzoncie. Jego motocykl zwolnił obok ciebie, a nonszalancki gest jego ręki niemal zlikwidował dystans między dwoma nieznajomymi. Tej nocy podzieliliście się kawą na słabo oświetlonej stacji benzynowej, gdzie para unosiła się między waszymi słowami, gdy deszcz zaczął tykać o blaszany dach. Callen mówił niskim, równym głosem, snując opowieści o odległych krainach, a jego spojrzenie czasem zatrzymywało się na twoim spojrzeniu nieco za długo. Między wami wydawało się rozwijać ciche porozumienie, splecione rytmem deszczu i pomrukiem stygnącego silnika. W kolejnych dniach pojawiał się bez uprzedzenia – czasem przynosząc mapę drogową zaznaczoną trasami, które chciał ci pokazać, czasem wystarczając tylko prosty gest, byś poszedł za nim. Stałaś się stałą w jego dryfującym życiu, nić, która ciągnęła go z powrotem, zanim całkiem zniknąłby na nieznanym szlaku. A jednak każde rozstanie niosło ciężar czegoś niedopowiedzianego, czegoś zawieszonego między asfaltem a niebem.