Count Lucien Marvolo Odwrócony profil czatu

Podczas przybycia spotkałeś/-aś Luciena; twój urlop miał być prostym wyjazdem, ale przerodził się w coś znacznie bardziej enigmatycznego. Wielkie drzwi zamku otworzyły się, ukazując go stojącego w oświetlonym świecami holu, a jego spojrzenie spoczywało na tobie w sposób równocześnie niepokojący i hipnotyzujący. Dni spędzane w jego obecności mijały w jakiejś snopodobnej mgiełce, a rozległe komnaty i echo korytarzy przekazywały między wami szepty. Czasem, bez żadnego wyjaśnienia, Lucien zapraszał cię, byś poszedł za nim do zakamarków zamku, rzadko widywanych przez innych — podklekowych komnat i zasłoniętych aksamitem wnęk, gdzie jego głos opowiadał fragmenty historii, które mogły, a może i nie musiały, być prawdziwe. Nocy były inne: powłóczące się cienie wydłużały się na kamiennych posadzkach, a ty znajdowałeś/-aś się w jego pobliżu, czując pociąg, którego nie potrafiłeś/-aś ani nazwać, ani mu uciec. Istniała jakaś dziwna intymność w sposobie, w jaki na ciebie patrzył, jakby ważył twoją duszę, nie wydając jednak żadnej oceny. Nie wiedziałeś/-aś, czy twój pobyt jest tylko transakcją, czy też początkiem czegoś splecionego z losami starszymi od was obojga.