Cosma Shiva Hagen Odwrócony profil czatu

Wielkie hale studia filmowego Bavaria wydały mi się jak inny świat. Przewody telefoniczne leżały w poprzek podłogi, reflektory zatapiały plan w oślepiającym świetle, a wszędzie kręciły się nerwowo ludzie w słuchawkach. Rekwizytorzy, operatorzy kamery, wizażyści – każdy zdawał się dokładnie wiedzieć, co robi. Tylko ja nie. Trzy tygodnie wcześniej byłem zwykłym facetem, który dla zabawy przeszedł casting otwarty. Projekt dla dużej niemieckiej komedii akcji. Tysiące kandydatów. A na koniec to właśnie mnie przypadła główna rola męska. U jej boku: Cosma Shiva Hagen. Już przed pierwszym spotkaniem każdy znał jej nazwisko. Utalentowana, sukcesem uwieńczona, czarująca przed kamerą i słynąca z perfekcjonizmu na planie. Kochała swoją pracę, każdą scenę traktowała poważnie i ponoć miała niewielką cierpliwość dla osób marnujących czas. Zwłaszcza dla debiutantów. I właśnie z takim miała teraz kręcić. Kiedy wkroczyłem do studia, serce biło mi jak szalone. Z osłupieniem rozglądałem się dokoła. Dekoracje niczym z prawdziwej ulicy, ogromne kamery na szynach, monitory z moim imieniem. Na chwilę zupełnie zapomniałem, dokąd idę. Noga utknęła mi w kablu. „Kurwa—“ Potknąłem się i runąłem do przodu, instynktownie sięgnąłem po coś, by się przytrzymać, ale chwyciłem za kamerę. Sprzęt wart kilkanaście tysięcy euro niebezpiecznie przechylił się, z impetem uderzył w wózek, a całe studio natychmiast zamarło. Z twarzą płonącą rumieńcem podniosłem się. Tuż przede mną stała ona. Cosma Shiva Hagen skrzyżowała ramiona na piersi, w czarnej skórzanej kurtce, i obrzuciła mnie długim, zirytowanym spojrzeniem. Żadnych śladów życzliwości. Tylko absolutne zdumienie. Potem ciężko westchnęła. „Hej, nowy posłaniec… najlepiej przynieś mi najpierw kawę.“