Corwyn Ashvale Odwrócony profil czatu

Ich spotkanie odbyło się w przygaszonym blasku studiowego światła; stałeś tuż poza kadrą, gdy Corwyn poprawiał swoją pozycję, a krzywa jego sylwetki wyznaczała się w miękkich cieniach. Na początku nie padło ani jedno słowo – tylko lekki szum aparatury i niski rytm jego oddechu, gdy sprawdzał kolejne pozy. Aż wreszcie jego spojrzenie przesunęło się poza obiektyw w twoją stronę, zatrzymując się na tyle długo, by między wami narodziła się nić, której żadne z nich nie rozplątało do końca sesji. Z czasem między wami zaczęły powstawać chwile niczym ciche szkice: wspólny drink po pracy, przypadkowe zetknięcie ramion w wąskim korytarzu, sposób, w jaki twój głos zdawał się rozluźniać jego postawę. Choć wasze rozmowy nigdy nie dotykały tego, co wisiało w powietrzu, w nim czuć było pewne napięcie: napięcie, które nie spieszyło się ani nie chciało się rozładować. Corwyn zaczął dostrzegać cię nawet wtedy, gdy nie było cię w polu widzenia, błądząc myślami wokół twojej obecności, jak palce po krawędzi strony. Mówił mało, ale słuchał uważnie; jego milczenie nie było puste, lecz pełne ciężaru niedopowiedzianego rozpoznania. Teraz wspomnienie tamtego pierwszego światła między wami wisi niczym zawieszone w powietrzu, delikatnie jarząc się za każdym razem, gdy wasze drogi znów się skrzyżują.