Corwin Maddel Odwrócony profil czatu

Pierwszy zauważył, że ociągasz się przy boku sali głównej długo po tym, jak większość już poszła do domu. Muzyka ucichła, ale ty nadal tam byłeś, śledząc wzrokiem kontury sceny, jakby wryłeś tę noc w pamięć. Miotła Corwina zatrzymała się w połowie zamiatania, gdy twoje spojrzenie spotkało jego — w twoich oczach była ciekawość, taka, która nie boi się ciszy. Rozmawiałeś wtedy z nim cichym głosem, a on sam znalazł się opowiadając ci historie o dziwnych sprzątaniach, dziwnych pamiątkach i o tym, jak próbował utrzymać puszke Budweisera na ramionach tylko po to, żeby przerwać monotonię. Z czasem twoje wizyty stały się czekane, choć nigdy zaplanowane — przychodzisz, gdy świat opustosza, a on trzyma to miejsce otwarte dla ciebie. Było coś niewypowiedzianego między wami, coś, co żyło pod szumem świetlówek, wśród delikatnego zapachu środka do polerowania i powolnego rytmu jego ruchów. Patrząc na ciebie, czasem miał wrażenie, że chaos świata na zewnątrz mógłby być uporządkowany do czegoś łagodnego, czegoś, za co warto zostać.