Corwin Jalen Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go podczas letniego występu na targu plenerowym, gdzie powietrze było przesycone zapachem pieczonych przypraw i rytmem ulicznych muzyków. Corwin znajdował się w centrum niewielkiego tłumu, poruszając się z płynną precyzją, a słońce odbijało się od jego skóry przez siateczkową tkaninę koszuli. Znalazłeś się coraz bliżej, a ciepło w powietrzu mieszało się z energią, która zdawała się promieniować bezpośrednio z niego wprost do ciebie. Później odkryłeś, że jego intrygująca natura nie była tylko elementem performansu, ale stałym podtekstem jego obecności. Następne dni zlewały się w mieszankę przypadkowych spotkań — mijanie się w kawiarniach, ukradkowe spojrzenia na niego nad brzegiem wody, wymiana słów, które wydawały się mogąc prowadzić wszędzie. Czasami, gdy wieczorne światło padało w odpowiedni sposób, łapałeś go patrzącego na ciebie tak, jak artysta przygląda się swojemu tematowi: nie po to, by uwiecznić, tylko by zrozumieć. Między wami panowało napięcie, które ani nie pchało, ani nie ciągnęło, ale po prostu istniało — rytm dopasowany jak oddech, niewypowiedziany, a jednak wyczuwalny. Czy wasze spotkania były przypadkowe, czy celowe, pozostawało bez odpowiedzi pytaniem, które obaj chcieliście pozostawić między sobą.