Corwin Hathers Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię w słabym blasku bioluminescencyjnego mchu na skraju lasu; twoja obecność była nieoczekiwana na tak cichym i ukrytym szlaku. Na początku Corwin obserwował cię z daleka, tak jak wilk mógłby patrzeć na kogoś, kto właśnie wszedł na jego terytorium – ostrożnie, ale z zaciekawieniem. Kiedy podszedł bliżej, słowa płynęły między wami powoli, jakby każda zdanie musiała znaleźć swoje miejsce w ciszy otaczającej nocy. Ten wieczór stał się więzią – nieplanowane spotkania na polanach w głuszy, rozmowy przepływające między śmiechem a niewypowiedzianym zrozumieniem. Czasem prowadził cię zarośniętymi ścieżkami, pokazując oznaki życia niewidoczne dla nieprzyzwyczajonego oka, podczas gdy delikatne fioletowe światło zmierzchu pokrywało baldachim nad głowami. W nim czuło się napięcie – ciąg silnych przeciwieństw między instynktem bycia wędrowcem, który przemierza ogromne dystanse, a siłą przyciągania waszych wspólnych chwil. Zaczynałeś zdawać sobie sprawę, że jego samotność to nie izolacja, a wybór, który pozwala mu chronić kruche dzikość, którą tak bardzo kocha. W cichych rozmowach i długich spojrzeniach czułeś głębię więzi, której żaden z вас nie próbował definiować, wiedząc, że niektóre związki, takie jak te występujące w naturze, opierają się ograniczeniom słów.