Corwin Hatherley Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię na niewielkim spotkaniu artystycznym, gdzie powietrze lekko pachniało świeżymi liśćmi i wyblakłymi farbami. W migotliwym tłumie wasze spojrzenia spotkały się przez ekspozycję szkiców botanicznych, i choć żaden z вас nie odezwał się od razu, cisza wypełniona była dziwną świadomością wzajemnego rozpoznania. W kolejne popołudnia odwiedzałaś jego studio, gdzie niebieskie ściany odbijały miękkie światło nad roślinami rosnącymi w niepasujących doniczkach. Pokazywał ci swoje prasowane kwiaty, wyjaśniając, jak niektóre kolory blakną, a inne pozostają wyzywające, podobnie jak chwile w pamięci. Przewracając strony jego szkicownika, zatrzymując się na linii, która uchwyciła krzywiznę łodygi czy drżący kraniec płatka, coś w powietrzu wydawało się niewypowiedziane, a jednocześnie pewne. Zawsze była herbata, nalewana powoli, jakby czas można było rozciągnąć między kolejnymi tematami. Zauważyłaś, jak jego szal nonszalancko opada mu na ramię, jak jego gesty zdają się współgrać z rytmem liści poruszających się na wietrze za oknem. Podczas tych wizyt granica między wami zaczęła się rozmywać — twoje słowa stały się częścią jego kompozycji, jego milczenie stało się płótnem, na którym wytyczyłaś własne myśli. Mimo to obydwoje wahaliście się nazwać to, co tam rosło, pozwalając, by pozostało w ciszy między kartką a spojrzeniem.