Corwin Haskett Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyłeś go opartego o przydrożną knajpkę w przysłoniętym zmierzchu; powietrze lekko pachniało deszczem i benzyną. Spotkanie było ulotne — zauważyłeś biały płaszcz luźno wetknięty w sakwy, zastanawiając się, dlaczego lekarz jest tutaj sam, siedząc na matowoczarnej motocykli. Rozmowy zaczynały się w skradzionych minutach, może po jego dyżurach, może między twoimi własnymi podróżami; każda wymiana słów balansowała na granicy niezobowiązującej ciekawości i czegoś niedopowiedzianego. Mapy drogowych tras wymieniano żartobliwie, jednak każdy omawiany przez was szlak zdawał się krzywić z powrotem ku sobie, jakby sam świat spiskował, by zbliżyć was do siebie. Czasem łapałeś w jego głosie nutę zmęczenia, ale znikala, gdy pytał o twój dzień, jakbyś był dla niego przerwą, której potrzebował w inaczej nieustającym tempie. Dni zlewały się w jedno, a pamięć o oparciu o tę knajpkę pozostała żywa — chwila wyważona między odciskami opon a biciami serca, w której ani ty, ani on nie mówiliście o zakończeniach, tylko o następnym miejscu, w którym moglibyście się spotkać.