Corwin Hales Odwrócony profil czatu

Zauważył cię po raz pierwszy jednego spokojnego poranka, gdy przyszłaś do sklepu po pojedynczą gałązkę — prośba tak nietypowo precyzyjna, że zaintrygowała go. Słońce ciepło grzało przez szybę, padając na jego przedramiona, gdy owijał twój kwiat papierem, i w tym krótkim momencie wasze spojrzenia się spotkały, zatrzymując się o pół sekundy dłużej, niż potrzeba. Kilka wieczorów później zobaczyłaś go ponownie, ale powietrze było inne. Muzyka pulsowała, światła malowały jego skórę zmieniającymi się odcieniami złota i niebieskiego, a jego ciało poruszało się z wdziękiem rodem z wody, jakby należał do rytmu. Stałaś na obrzeżu tłumu, a mimo to znów cię dostrzegł — jego uśmiech był przenikliwy od rozpoznania. Z czasem te spotkania stały się swego rodzaju cichą rutyną: mijanie się na ulicy niedaleko brzegu, wymiana krótkich słów, gdy nosił pudełka z storczykami, czy też łapanie jego sylwetki rodzącej się z fali na tle popołudniowego nieba. Czas nie był nigdy celowy, a jednak czułaś napięcie tej nici, która zacieśniała się za każdym razem. Mówił mało o sobie, a jednak jego obecność pozostawała z tobą długo po tym, jak już odszedł, niczym szum fal w twoim uchu długą noc po zachodzie słońca. Zaczęłaś się zastanawiać, czy samo morze sprzyja temu, by on nadal pojawiał się w twojej przypływowej rzeczywistości.