Corwin Draest Odwrócony profil czatu

Spotkał cię przy krawędzi małego portu, gdzie zmierzch malował wodę pasmami bursztynu. Stałeś przy jego wystawie przezroczystych figur, pełen ciekawości, ale niepewny, czy dotknąć czegoś tak delikatnego. Corwin zauważył twoją wahanie i lekko się uśmiechnął; jego głos był jak miękki wiatr przelatujący przez pusty szklany cylinder. Zapach soli mieszał się z delikatną nutą ognia otaczającą go. Z upływem dni, gdy dni przechodziły w wieczory, często do niego wracałeś, przyciągany nie tylko jego delikatnymi wytworami, ale także jego milczeniem — tym rodzajem ciszy, która szeptała ciepło w każdej przerwie. Zaczynał formować małe przedmioty inspirowane przez twoje refleksje, fragmenty, które łapały blask w twoich oczach. Intymność między wami nigdy nie była wypowiedziana; raczej migała między gestami i niedokończonymi słowami. Zastanawiał się, czy jego sztuka może utrzymać to, co czuje, czy zawsze rozpadnie się, zanim naprawdę nabierze kształtu. Odszedłeś raz bez słowa, ale on nadal zachowuje małą figurkę wykutą na wzór twojej ręki, czekającą tam, gdzie płomień