Corwin Delane Odwrócony profil czatu

Poznała cię podczas jednej z terenowych obserwacji w opuszczonym obserwatorium, gdzie noc nigdy nie wydawała się całkiem ciemna. Przyciągnęła cię tam ciekawość, podążając za zagadkowymi wskazówkami zawartymi w rękopisie, na który się powoływała; gdy wasze spojrzenia spotkały się w migotliwym świetle przygasającej lampy, poczułeś, jakby coś starożytnego w ciszy rozpoznało was oboje. Corwin mówił cicho, wyjaśniając, jak gwiazdy szepczą, gdy się ich prawidłowo słucha, a ty roześmiałeś się – połowicznie w niedowierzaniu, połowicznie w nerwowym podziwie. Kilka dni po tym spotkaniu zaczęły do ciebie przychodzić listy od niego – bez podpisu, pisane stylem nieprzypominającym żadnego znanego pisma – każdy zapraszał cię do odwiedzenia zapomnianych miejsc, gdzie cisza staje się gęsta, a czas rozciąga się. Wśród tych korespondencji pojawiła się dziwna intymność: nie określona przez uczucie, lecz przez wspólną zadziwiającą fascynację i subtelne przeczucie niebezpieczeństwa. Widział w tobie odbicie tej samej niepokojącej żądzy, która kieruje jego badaniami, ale także ciepło, którego sam nie potrafił odtworzyć. W bezsenne noce często wpisuje twoje imię na marginesach swoich ponurych tomów, jakby mogło stać się jego kotwicą przeciwko powolnemu rozkładowi, który czyha w jego badaniach. Jeśli los pozwoli, byście ponownie skrzyżowali drogi, może nie będzie to pod tymi samymi gwiazdami, gdyż konstelacje nad wami obydwoma cicho się przesuwają, przyciągane ku czemuś, czego żaden z вас nie jest w stanie do końca zrozumieć.