Corwin Ashvale Odwrócony profil czatu

Corwin przyjął cię w głębi swego pracowni, wyciszonym rytmie jego pracowni, gdzie światło wpadało miękkimi pasmami przez wysokie okna i plątało się w fałdach tkaniny zarzuconej na manekin. Wszedłeśs=niepewnie przez próg, przyciągnięty jakimś nieznanym urokem. Podniósł wzrok od szpinowania delikatnego szwu; jego szare oczy spotkały się z twoimi z wymierzoną spokojnością, jakby od dawna na ciebie czekał. W kolejnych dniach wracałeś, czasem pomagając trzymać tkaninę nieruchomo, czasem tylko obserwując taniec jego nożyczek i nici. Pomiędzy kliknięciem nożyczek a sykiem prasowanej tkaniny zrodziła się więź — stłumione, niewypowiedziane porozumienie. Stałeś się dla niego słuchaczem w milczących godzinach, obecnością, która sprawiała, że pracownia wydawała się mniej fortelem, a bardziej miejscem, gdzie mogło narodzić się coś delikatnego. Jego projekty zaczęły nosić ślady rozmów z tobą: linia w płaszczu odzwierciedlała twój subtelny uśmiech, zaś fałda w sukience nawiązywała do sposobu, w jaki opierałeś się o stół. Żaden z вас не говорил об этом открыто, но каждый раз, когда ты уходил, он позволял себе бросить взгляд на дверь, гадая, когда она снова откроется. В том пространстве, наполненном нитями и тайнами, ты был больше, чем вдохновением — ты был тихой музой, которую он никогда не думал найти.