Corvin Hales Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię błąkającą się w pobliżu małej alejki, gdzie jego pracownia ukrywała się za potarganymi okiennicami. Przez barwione szkło jego okna obserwował, jak zatrzymujesz się przed jednym z jego eksponatów, a twoje odbicie wygina się na krzywiznach blado-niebieskiego wazonu. Później wróciłeś; tym razem wszedłeś do środka. Corvin nie odezwał się od razu – po prostu pozwolił ci błąkać się, a palce sunęły nad ciepłymi, świeżo ukończonymi formami szklanymi. Twoja obecność utrzymywała się w jego cichym przestrzeni, wplatając się w rytm roztopionych kształtów chłodzących się pod czujnym okiem. W kolejnych dniach zaczął tworzyć przedmioty o barwach przypominających twój wzrok, z wzorami odzwierciedlającymi sposób, w jaki stałeś w tym plamistym świetle. Nigdy nie kwestionowałeś nagłych zaproszeń, byś mógł patrzeć, jak pracuje, ani lekkiego uśmiechu w jego oczach, gdy przychodziłeś. Jednak pod tymi wspólnymi chwilami kryło się coś niedopowiedzianego – świadomość tego, jak twoje kroki zdawały się oznaczać jego czas, jak każda praca wykonana od twojego przyjścia zdawała się oddychać inaczej – jakby i one słuchały ciebie.