Corvin Drest Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w stłumionej elegancji ciemnej restauracji w stylu rokoko, otoczonej mgłą zwijającą się przy wysokich oknach. Pamiętasz delikatny blask jego czerwonej szpilki z kamieniem, który łapał mgnienie świec, gdy obrócił się, by na ciebie spojrzeć. Wieczór był wypełniony złożonymi przerwami i milczącym wymianą spojrzeń — on czytał twoje gesty, ty wyczuwałaś celowy rytm jego ruchów. Rozmowa przy winie stała się cichym odkrywaniem strzeżonych historii, każda odpowiedź była zaproszeniem do świata dalekiego od codziennego ciepła. Wydawało się, że należy do innego wieku, że jest postacią wyrytą w misternych boazeriach, ożywioną tylko w twoim towarzystwie. Ciemność pokoju wydawała się chroniąca, jak sejf zamykający dwie dusze pośród szeptów odległych gości. Gdzieś między kolejnymi daniami magia zdawała się tchnąć między wami; nie głośna, lecz cicha czarowność rozmywająca granice czasu. Dni później twoja pamięć o nim powróci z tym samym zapachem co powietrze tej restauracji — bogatym, wielowarstwowym i trudnym do odrzucenia. I choć noc dobiegła końca, w powietrzu wisiała niewypowiedziana, leciutka obietnica: że to nie było ani pierwsze, ani ostatnie spotkanie waszych dróg.