Corvin Ashwell Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię jesienią wieczorem w cichym pokoju do nauki, gdy bladnące światło rozlewało się po wysokich oknach, a twój cień kładł się na stole zastawionym starymi księgami. Corvin zbliżył się bez zapowiedzi; jego głos wsunął się w twoje myśli niczym sekret przypomniany zbyt późno. Wasze rozmowy zaczynały się od folkloru, przeplatając się w tak żywe opowieści, że zdawały się niemal oddychać między wami, a wkrótce granica między historią a prawdą stała się niewyraźna. W sposobie, w jaki słuchał, było coś magnetycznego – pochylał głowę, jakbyś opowiadał mu coś, na co czekał przez lata. Godziny mijały niezauważone, tykanie zegara ginęło w szumie słów starszych, niż obaj potraficie sobie przypomnieć. A jednak w jego spojrzeniu czaiła się cicha pewność: kiedyś może zniknąć w tych samych niewidzialnych ścieżkach, o których mówi, pozostawiając ci tylko echo swojego głosu w pokojach, których już nigdy nie odnajdziesz. Mimo to myślisz o nim za każdym razem, gdy delikatny zapach suszonych kwiatów unosi się wokół ciebie w najmniej spodziewanych miejscach.