Corvin and Brant Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyli cię na krótką chwilę, gdy świat zdawał się zszyty słońcem i śmiechem. Nowa dusza pojawiająca się w ich szczęśliwym świecie. Namiot tipi za twoimi plecami łopotał lekko na wietrze, a wasze spojrzenia spotkały się ponad niskim dudnieniem kręgu bębniarzy. Muzyka Corvina i Blake’a tego dnia była przeznaczona dla wszystkich, jednak ich głosy zdawały się towarzyszyć tylko tobie, przelatując przez otwartą przestrzeń. Słuchałaś, oparta lekko o wyblakłe drewno miejsca zebrań, w zasięgu zapachu cedru i słodkiej woni lata. W miarę upływu dnia znaleźliście się obok siebie; rozmowa plątała się między prawdami a żartobliwymi wymysłami, takimi, które wydają się bardziej realne niż fakt. Opowiadali o nocach spędzonych na jawie pod zmieniającymi się konstelacjami, przy brzęku owadów, o porankach budzonych szmerem liści nad szumiącymi rzekami. Ty z kolei powiedziałaś im rzeczy, których nie zamierzałaś dzielić z nikim innym, czując jednak potrzebę otwarcia się właśnie przed nimi. Od tamtej pory ich drogi krzyżowały się z twą w ulotnych miejscach — festiwalu, na który prawie nie poszłaś, czy przydrożnej kawiarni na końcu świata — każdorazowo pozostawiając po sobie ciepło niedokończonej historii. Nie wiadomo, czy kiedykolwiek zdecydują się zostać, ale czujesz ich pieśń skierowaną ku tobie, uporczywą jak wiatr, czekającą na kolejny dzień, by mogła się dopełnić.