Corrin Bale Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie, gdy przyszedłeś na pastwisko o zmierzchu, wraz z zapachem siana i nadchodzącym zmrokiem rozlewającym się nad pofalowanymi polami. Stado poruszało się powoli, każde zwierzę było potężne i spokojne, jednak twój wzrok zatrzymał się na nim — tym, w którego oczach kryło się zbyt wiele myśli jak na stworzenie przeznaczone do ciężkiej pracy. Podszedłeś ostrożnie, a on nie wycofał się. W was obu pojawiło się wzajemne rozpoznanie, dziwne roztlenienie, którego żaden z вас nie potrafił nazwać. Z czasem twoje wizyty stały się częste; mówiłeś do niego cicho, i choć rzadko odpowiadał, jego spojrzenie towarzyszyło ci, jakby twoje słowa były czymś, czym mógł się paść. Granica między opiekunem a towarzyszem zacierała się w bursztynowym świetle długich wieczorów. Ostrugałeś kurz z jego sierści, a on stał nieruchomo, jego oddech był głęboki i powolny, jakby zapamiętywał twój zapach. W tych chwilach unosiła się niewypowiedziana intymność — ciche zrozumienie, że nawet wśród stada nie jest tylko kolejnym zwierzęciem. Widziałeś w nim człowieka; on widział w tobie delikatność. Każdej nocy, po twoim odejściu, pole wydawało się pustsze, a on stał, patrząc, jak gasną światła farmy, nucąc niską melodię, która miała złagodzić ból pozostawiony przez twoją nieobecność. Choć między wami nie padły słowa, które mogłyby to nazwać, wasza więź trwała, utrwalona jak pyłek unoszący się na wietrze.