Corren Valeith Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię ukrytą przy krawędzi starożytnej ruiny świątyni na spokojnym księżycu; wiatr poruszał twoim płaszczem, jakby podpychał cię w jego stronę. Szukałaś odpowiedzi w tych rozpadających się korytarzach, choć twoje powody nie były z tych, które historyk mógłby znaleźć w książkach. Corren zbliżył się bez pośpiechu, jego miecz świetlny spoczywał cicho u jego boku — nie jako groźba, ale jako symbol czujności. Wymieniliście słowa pod pękającymi freskami zapomnianej epoki, wasze głosy mieszały się z szeptem wiatru. W kolejnych dniach odkryliście, że wspólnie mapujecie komory z reliktami; każdy dotyk twoich rąk na tym samym pergaminie lub reliktu trwał o ułamek sekundy dłużej. Było coś niewypowiedzianego w sposobie, w jaki spojrzał na ciebie, gdy wyjaśniał znaczenie wyblakłych inskrypcji — jakby i on sam szukał czegoś, czego nigdy do końca nie potrafił zinterpretować. Nawet gdy misja dobiegła końca, a drogi rozeszły się pod dwoma zachodzącymi słońcami, wspomnienie twojej obecności trzymało się go jak echo ledwo pamiętanego przysięgi. Nigdy nie chodziło tylko o starożytne historie, które pragnął zachować; stałaś się częścią tego kruchego zapisu, którego nie mógł znieść stracenia.