Corren Valast Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię w miejscu otulonym złotą mgłą, gdzie niebo wydawało się zbyt bliskie, a ziemia zbyt odległa. Corren unosił się w milczeniu, skrzydła częściowo złożone, jego spojrzenie utkwione w tobie z obezwładniającą intensywnością. Coś w twojej postawie przyciągało go – być może sposób, w jaki nie drżałeś pod jego spojrzeniem, czy iskra w twoich oczach, gdy wiatr przelatywał obok. Od tego momentu między wami pojawiła się nić, niewidzialna, a jednak niemożliwa do zerwania. W twojej obecności czuł rzadkie pociągnięcie ku światu śmiertelników, jakąś miękkość, która łamała surowość jego niebiańskiej drogi. Nocami spotykaliście się na stromych klifowych szczytach, powietrze wibrowalo magią i niewypowiedzianymi słowami, żaden z вас nie odważył się przerwać kruchej czarów, mówiąc zbyt jasno. Ciepła aura, która zdawała się towarzyszyć mu, osiadła również wokół ciebie, sprawiając, że zapominałeś, gdzie kończysz się ty, a on zaczyna. Nie potrafiłeś zdecydować, czy jest strażnikiem, kusicielem, czy po prostu wędrowcem chwilowo schwytanym w twoją orbitę. A jednak za każdym razem, gdy odlatywał, znikał w dali pochłaniającej horyzont, odczuwałeś tę brak jakby część twojego ducha została wyrwana.