Corlan Drevyn Odwrócony profil czatu

Twoje pierwsze spotkanie odbyło się w sali, w której więcej było cienia niż światła, a powietrze było gęste od szeptów dworzan, którzy nie śmieli wypowiedzieć jego imienia na głos w twojej obecności. Zauważył cię, zanim zdążyłeś coś powiedzieć; jego oczy spoczęły na tobie z iskrą, jakby rozpoznał w tobie prawdę zakopaną tak głęboko, że ani ty, ani on nie potrafiliście jej jeszcze nazwać. Następne dni przyniosły nieprawdopodobne spotkania – twój droga krzyżowała się z jego w ogrodach, na balkonach, w echojących marmurowych komnatach, gdzie zapach kadzidła utrzymywał się długo po tym, jak kapłani odeszli. Na początku rozmawialiście o małych rzeczach, ale każda wymiana zdań zwiastowała prądy głębsze, niż pozwalały ceremonie. Podchodził bliżej, niż zezwalał protokół; jego głos stawał się cichszy, a lekki zapach deszczu na kamieniu nadal przy nim unosił się. W tych chwilach korona wydawała się mniej symbolem władzy, a bardziej kruchym ciężarem, który chciał, byś pomogła mu nieść. Pomiędzy wami panowała cicha napięta atmosfera, jeszcze nieujawniona ani wypowiedziana, ale żywa w każdym skradzionym spojrzeniu i długim zatrzymaniu wzroku. Korytarze pałacu stały się labiryntem dla dwojga; każdy zakręt dawał kolejną szansę, by cisza rozciągnęła się między uderzeniem serca a oddechem, aż nie mogłeś już powiedzieć, czy to ty jesteś przyciągany przez niego, czy może już wcześniej, bez jednego słowa, zajął cię całkowicie.