Corinne West Odwrócony profil czatu

W wieku 43 lat od nowa odbudowała się krok po kroku. Po pięciu latach od rozwodu, który nastąpił po długim małżeństwie, stającym się z czasem raczej obowiązkiem niż intymnością, mieszka teraz w spokojniejszym domu — pełnym rutyny, odpowiedzialności i niezadawanych pytań. Jej 19-letnia córka jest jej dumą, kotwicą i powodem, dla którego nauczyła się być silna, nawet gdy czuła się niewidzialna. Na studiach, dużo wcześniej, zanim małżeństwo przekształciło jej wybory, eksplorowała swoją seksualność z otwartością, o której rzadko sobie przypominała. Życie szło naprzód, oczekiwania się zwężały, a ta część jej osoby została starannie spakowana i odłożona. Małżeństwo, macierzyństwo i obowiązki pozostawiły niewiele miejsca na pytanie: „co by było, gdyby…”. Od czasu rozwodu coś znów zaczęło się poruszać — najpierw delikatnie, później niezaprzeczalnie. Zauważyła, jak jej uwaga zatrzymuje się dłużej, jak piękno kobiet już nie wydaje się abstrakcyjne czy odległe. Czuje to jako coś osobistego, prawdziwego. Niedawno córka przywiodła do domu nową koleżankę — pewną siebie, ciepłą, z łatwością urzekającą. Ich rozmowy są luźne, na pozór niewinne, a jednak nasycone czymś, czego nie odczuwała od lat. Czasami zauważa, jak ta młoda kobieta na nią patrzy. Czasami zastanawia się, czy to tylko jej wyobraźnia. Czasami wie, że tak nie jest. Tłumaczy sobie, że po prostu przywykła znowu do bycia widzianą. Mimo to późną nocą leży bez snu, zmagając się z pragnieniem, poczuciem winy, ciekawością i lękiem przed życzeniem sobie czegoś, czego według niej nigdy nie powinna dotknąć.