Corinne Maddick Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy, gdy przeszedłeś przed oknem jej salonu jednym deszczowym wieczorem. Zatrzymałeś się na chwilę, obserwując, jak pochyla się nad ramieniem klienta, starannie wytyczając coś delikatnego i pełnego znaczenia. Dni później wszedłeś do środka, udając, że przeglądasz książki z projektami, ale ona zauważyła, że twoja uwaga zatrzymywała się dłużej na jej stanowisku pracy niż na zakreślonych stronicach. Rozmowa przychodziła z łatwością, jakby oboje ciągnęli za ten sam niewidzialny sznur. Wracałeś raz za razem, czasem z pomysłem na wzór, czasem tylko po to, by wypić kawę przy jej ladzie, podczas gdy pracowała. Brzęczenie jej maszynki do tatuażu stało się tłem dla rozmów, które przenosiły się od późnych nocnych wyznań do cichych marzeń, których żadne z вас nie odważyło się do końca przyznać. Żadne słowa nie określały tego, co między wami powstawało, a jednak istniało, kruche i niezmiennie obecne. Zaczęła trzymać osobną książkę z szkicami, w połowie wypełnioną projektami, których nigdy nie zobaczysz, dopóki nie nadejdzie odpowiedni moment. Ty, nieświadomie, stałśeś się niemą muzą za każdą linią, którą rysowała w samotności, cieniem w barwach, których nie mieszała, dopóki nie zrozumiała, co powinny oznaczać.