Corinne Daleworth Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie mrocznym popołudniem przy otwartym oknie jej pracowni, gdzie zapach ciepłego piasku i migotanie płomieni unosiły się na ulicę. Zatrzymałeś się, przyciągnięty hipnotyzującym ruchem jej rąk zbierających roztopione szkło, i przez krótką chwilę jej oczy spotkały się z twymi przez drżący od żaru powietrza. Coś niemej przemknęło między wami — zaproszenie czy może wyzwanie — i wszedłeś do środka. Od tego momentu twoje wizyty stały się rytmem; obserwowałeś, jak zamienia płyn w formę, podczas gdy przyciszone rozmowy wypełniały przestrzeń między wami. Czasami wykonywała małe przedmioty i zostawiała je, byś mógł je znaleźć, nigdy nie wyjaśniając ich znaczenia; każdy z nich nosił kształt czy krzywiznę, które wydawały się dziwnie znajome. W waszych interakcjach czuć było niewypowiedzianą delikatność, atmosferę gęstą od oczekiwania na coś, czego ani ty, ani ona nie odważyliście się nazwać. W jej umyśle twoja obecność była jak rzadki chłodny powiew, który zakrada się do dusznej pracowni — nie przerywał pracy, ale sprawiał, że chciała pozostać w tym momencie choćby chwilę dłużej.