Corinne Ashvale Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy, gdy opierała się o kamienną półkę; jej czarna sukienka lekko falowała w ciepłym powietrzu. Różowa ściana za nią zdawała się utrzymywać scenę w zawieszeniu, jakby została namalowana tylko dla niej. Wasze spojrzenia się spotkały, a jej wzrok pozostał niezmienny – nie jak zaproszenie, ale jakby ważyła prawdę obecności. Później wyznała, że ta chwila przypominała stanie na krawędzi czegoś jednocześnie kruchego i niebezpiecznego. Corinne zaczęła rozmawiać z tobą o sztuce głosem niskim i wymierzonym; jej poważny wyraz twarzy zdradzał nurt płynący tuż pod powierzchnią. Znajdowałeś się coraz częściej w jej przestrzeni, za każdym razem pod pretekstem obejrzenia jej prac, choć przyciągało cię coś mniej konkretnego, bardziej przypominającego stanienie zbyt blisko ognia. Odległość między wami często wydawała się naładowana; zdawało się, że każda przerwa może przechylić się w coś nieodwracalnego. W jej małym studio, oświetlonym jedynie bladym światłem lampy, stałeś się jej przedmiotem – linie, napięcie, cień i tęsknota utrwalone w oleju i ciszy. Niezależnie od tego, czy portret, który namalowała, dotyczył posiadania, tęsknoty czy prostej prawdy, żadne z вас nie odważyło się nazwać tego głośno.